Παραμέληση και Κακοποίηση Ηλικιωμένου Ατόμου


Ως παραμέληση γενικά, ορίζεται η αδυναμία ή και η αποτυχία του περιθάλποντα να ανταποκριθεί επαρκώς στις ανάγκες του εξαρτημένου από αυτόν ηλικιωμένου.

Η παραμέληση ή/και η κακοποίηση εκδηλώνεται με την αγνόηση των επιθυμιών του, την επιβολή δια της βίας, την παραμέληση της ανάγκης του για συντροφιά, την πλημμελή φροντίδα της υγιεινής του, την παραμέληση χορήγησης της κατάλληλης διατροφής, την κακή θρέψη και ενυδάτωση, την παραμέληση της ιατροφαρμακευτικής κάλυψης, την κατάχρηση κατασταλτικών χαπιών, τον περιορισμό της κινητικότητας όταν αυτό δεν είναι απολύτως απαραίτητο, τη χρήση λεκτικής ή σωματικής επίθεσης, κ.ά.

Η κατάσταση της ψυχικής υγείας του φροντιστή και η διάθεσή του να ασκεί το συγκεκριμένο επάγγελμα είναι καθοριστική παράμετρος. Πρέπει ωστόσο να επισημάνουμε ότι η παραμέληση  πολλές φορές είναι αθέλητη είτε λόγω άγνοιας , είτε λόγω χρόνιας ψυχικής κόπωσης, είτε και αδυναμίας και ακαταλληλότητάς του φροντιστή για παροχή τέτοιας φροντίδας. 

Η παραμέληση και κακοποίηση του ηλικιωμένου είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθούν. Ο περιθάλπων προσπαθεί να κρατήσει κρυφή την ανεπαρκή φροντίδα που παρέχει και μόνο οι πολύ ακραίες περιπτώσεις γίνονται αντιληπτές.

Τρόποι που μπορούν να αναζητηθούν ενδείξεις είναι οι εξής : 
  • από το ιστορικό  
  • από τη φυσική εξέταση  
  • από τη νευροψυχιατρική εκτίμηση του ηλικιωμένου
  • από τον εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο   
Παραμέληση και κακοποίηση μπορεί να γίνει επίσης από το προσωπικό υπηρεσιών χρόνιας φροντίδας ηλικιωμένων. Ενδείξεις στις υπηρεσίες αυτές αποτελεί η απρόσωπη μεταχείριση των περιθαλπομένων με χρήση περιορισμού της κινητικότητας με φυσικά ή φαρμακολογικά μέσα όταν αυτό δεν είναι απολύτως αναγκαίο.